Przez punkt ładowania przepłynęło 20 kWh, a w baterii jest mniej — co pokazują liczby?

Ładowanie się zakończyło, a punkt na ścianie pokazuje 20 kWh. Według wyświetlacza auta lub Państwa szacunku w akumulatorze przybyło mniej. Która wartość służy do obliczenia kosztu, a która mówi o energii dostępnej na podróż?

Obie opisują tę samą sesję, ale odpowiadają na inne pytania. Po rozróżnieniu wiadomo, które dane porównywać i co dodatkowo sprawdzić.

W rozliczeniu należy z góry określić punkt pomiarowy

Załóżmy, że licznik punktu ładowania rejestruje 20 kWh, a osobny pomiar wskazuje 18 kWh zmagazynowane w akumulatorze. Różnica wynosi 2 kWh, a udział energii zmagazynowanej 90 procent.

To fikcyjny przykład, nie test produktu ani ogólny współczynnik strat. Energia zmierzona przy punkcie i energia w akumulatorze to dwie różne wielkości.

Jeżeli umowa wykorzystuje pomiar punktu ładowania, a przykładowa cena wynosi 60 jednostek umownych/kWh, wartość energii to 20 × 60, czyli 1200 jednostek umownych. Kwota 1080 jednostek umownych dla 18 kWh wychodzi z innego punktu pomiarowego. Różnica to 120 jednostek umownych, lecz właściwą metodę określa wcześniejsza umowa.

Co dzieje się po drodze energii?

Przy domowym ładowaniu AC pokładowa ładowarka samochodu przekształca prąd przemienny w prąd stały potrzebny akumulatorowi. Energia jest zużywana przez konwersję i systemy pojazdu działające podczas ładowania; ciepło powstaje także w przewodach i akumulatorze.

ADAC badał ładowanie własnymi pomiarami, analizując między innymi konwersję i odbiorniki pomocnicze. Wyniki odnoszą się do badanych aut i warunków. Badanie ADAC dotyczące strat przedstawia także dane pomiarowe.

Z różnicy podczas jednej sesji nie można więc obliczyć strat samego urządzenia ściennego. Wpływają na nią również zachowanie auta i granice pomiaru.

Licznik budynku może pokazać trzeci obraz

Licznik budynku mierzy energię przepływającą przez jego punkt. Jeśli jednocześnie pracuje piekarnik, ogrzewanie lub inne urządzenia, ich zużycie może wchodzić do poboru z sieci.

W domu z fotowoltaiką część ładowania może pokrywać produkcja lokalna. Punkt może zatem pokazać 20 kWh, choć z sieci pobrano mniej. Ilość dostarczona do auta i jej pochodzenie to osobne pytania.

Tabela pomaga za każdym razem użyć tego samego źródła do tego samego pytania, bez zastępowania jednego wskazania drugim.

Procent nie jest licznikiem zużycia

Gdy auto ładuje się z 40 do 70 procent, łatwo pomnożyć 30 punktów procentowych przez katalogową pojemność akumulatora. To tylko szacunek: trzeba byłoby znać użyteczną pojemność i sposób wyznaczania procentu przez samochód.

Początkowy i końcowy poziom to przydatne dane dodatkowe w dzienniku. Pobrane energie należy porównywać zawsze z tego samego odpowiedniego licznika.

Wbudowany licznik zgodny z MID i wyświetlacz Go 2 pozwalają śledzić energię sesji. Wartość można wykorzystać do wcześniej ustalonego celu. Funkcje opisuje karta producenta Go 2.

Tryb czuwania warto analizować w innej skali czasu

Ta sama karta podaje pobór 2,5 W w czuwaniu. Gdyby był stały przez cały rok, teoretyczne zużycie wyniosłoby 2,5 × 24 × 365 / 1000 = 21,9 kWh.

Obliczenie zakłada stały pobór. Do rzeczywistej wartości rocznej trzeba znać czas spędzony w każdym stanie. Moc czuwania w watach sama nie mówi, ile energii zużyto podczas sesji.

Warto zacząć własny dziennik od trzech porównywalnych sesji

Warto zapisać początek, koniec, kWh zmierzone przez punkt i poziom akumulatora dla trzech podobnych ładowań. Warto dodać działanie wstępnego ogrzewania oraz inne czynniki wpływające na porównanie. Dane sieciowe i fotowoltaiczne należy przechowywać osobno.

Szukając różnicy, porównujcie ten sam okres i zakończone sesje. Można wtedy zadać konkretne pytanie: dlaczego w podobnych warunkach zmierzona energia była inna? Taki dziennik pomaga zrozumieć własny system.